پرورش گل ايکسورا

پرورش : ايكسورا
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

ايكسورا
IXORA
ايكسورا Ixora گونه ای از گیاهان خانواده روناس ها روبیاسه RUBIACEES میباشد .
گياهي است كه نگهداري آن در اطاق بسيار مشكل ميباشد .
به عبارت ديگر تغيير محيط معمولا موجب ريزش غنچه ها ميگردد .
بنا براين پس از خريد و آوردن گياه به منزل نبايد از افتادن غنچه ها تعجب كرد .

دشوارترين عامل در حفظ سلامت آن تأمين رطوبت در اطاقهائي است كه زمستانها توسط شوفاژ گرم ميشوند .
چنانچه در خانه ، گلخانه وجود داشته باشد هيچ جاي نگراني نيست. زيرا ميتوان در زمستان حرارت 14 تا 16 درجه سانتيگراد و رطوبت كافي را براي آن فراهم كرد .
ايكسورا Ixora از چين و هند به ساير نقاط جهان منتقل شده است .
ايكسورا Ixora ، در تابستان به نور فراوان و دور از تابش مستقيم نور آفتاب نياز دارد .مرتبأ بايستي بر روي برگها آب پاشيد و يا در صورت امكان از وسائل توليد بخار استفاده نمود. در پايان فصل گل لازم است با تقليل در ميزان آب يكماه به گياه استراحت داده شود .
ايكسورا Ixora در فصل بعد مجددأ گل داده و طبعأ آب بيشتري طلب ميكند . خاك گلدان بايد سبك و پوك بوده و بهتر است مخلوط با خاك برگ باشد .

تكثير :
بهترين روش براي زياد كردن ايكسورا Ixora قلمه زدن ساقه هاي جوان آن ميباشد كه تحت حرارت محيط 25 ـ 30 درجه سانتيگراد صورت ميگيرد .

***

پرورش گياه ايريزين

پرورش : ايرزين
نوشته : مهندس منوچهر كارگر



ايرزين
IRESINE

گياه ايريزين Iresine جنسي از خانواده تاج خروسها یا آمارانتاسه Amaranthacees مي باشد كه بلندي آن در انواع مختلف به 30 الي 60 سانتيمتر مي رسد .
ايريزين Iresine ، داراي برگهاي نوك تيزي است كه قسمت روئي برگ به رنگ قرمز متمايل به قهوه اي و زير برگها زرشكي ميباشد .

كاشت اين گياه همراه و در تركيب با ساير گياهان شكل بسيار زيبائي ميگيرد . رنگ برگها ناشي از ماده ايست به نام « آنتوسيانين » . چنانچه گلدان ايريزين Iresine را در مقابل آفتاب قرار دهند برگها پُر رنگ تر ميگردند .

انواع مختلف آن عبارتند از :
1 ـ ايريزين هربستئي Iresine herbstii :
به بلندي 50 سانتيمتر با برگهاي ارغواني و رگبرگهاي قرمز روشن است كه بلندي برگها به 7/5 سانتيمتر مي رسد .
يك جور از اين نوع نيز وجود دارد كه برگهايش سبز روشن ميباشد .
2 ـ ايريزين ليندنئي Iresine lindenii :
به بلندي 60 سانتيمتر با برگهاي بهم فشرده و انبوه .

تكثير :
تكثير ايريزين Iresine بوسيله قلمه زدن انجام ميگيرد . چون اين گياه داراي عمر زيادي نيست لذا بايد مرتبأ از ساقه هاي آن قلمه هاي جديدي ( كه به آساني ريشه ميدهند ) توليد نمود . باين منظور از ساقه هاي گياه قلمه هائي باندازه 8 سانتيمتر تهيه كرده و آنرا در مخلوطي از خاك پيت و ماسه فرو كرده و تحت حرارت 21 - 24 درجه سانتيگراد قرار ميدهند .
***

پرورش گل انگشتي

پرورش : گل انگشتي
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

گل انگشتي

Digitalis purpurea
گل انگشتي Digitalis purpurea L. از گياهان دو ساله بومي است كه قسم وحشي آن به بلندي 1 تا 1/40 متر مي رسد .
این گیاه گونه ای ازگیاهان خانواده میمون یا اسکروفولاریاسه SCROPHULARIACEES میباشد. از انتهاي هر شاخه خوشه مخروطي شكل بلندي بيرون ميآيد كه گلهاي آن را تشكيل ميدهد .
جدار داخلي هر گلبرگ صورتي رنگ است كه خالهاي ارغواني روي آنرا پوشانده است .

اين قسم در اثر كاشتن تغيير كرده و از آن دو جور معروف كه امروزه در گلكاري ها ميكارند بدست آمده است .
1 ـ گل انگشتي گل درشت D. grandiflora :
كه داراي گلهاي زرد درشت ميباشد .

2 ـ گل انگشتي برنگ آهن D. ferruginea :
كه رنگ گلهايش خاكستري شبيه آهن است ولي اين جور بعلت رنگ گل چندان از نظر زينتي قابل توجه نيست .
بذر Digitalis purpurea را در ماه ارديبهشت يا خرداد كاشته و زمانيكه بوته ها سه تا چهار برگه شدند آنها را روي خزانه دوم به فواصل دو سانتيمتر از يكديگر نشاء ميكنند .
ماه آبان اين بوته ها را روي محل اصلي آن ميكارند .
اين نشاها بهار سال بعد گل ميدهد .

خواص داروئي گل انگشتي Digitalis purpurea L:
برگهاي گياه صحرائي Digitalis purpurea بمقدار معين مسكن و تنظيم كننده قلب و ضمنأ مُدِر قوي است ، مقادير مورد استعمال آنرا پزشك بايد تجويز نمايد .
از برگهاي اين گياه ماده قليائي بنام ديژيتالين متبلور ميگيرند كه آنهم در طب استعمال دارد.
همانطور كه اشاره شد اين گياه سمي و در صورت استعمال بدون مورد و زياد از اندازه يا مصرف اشتباهي آن اثرات مسموميت باين ترتيب معلوم ميشود ، درد شديد معده و ستون فقرات ـ استفراغ زياد ـ سر درد ـ طپش شديد و بعد ضعيف شدن و غيرمنظم كاركردن قلب كه وهله آخر آن مرگ است.
بنابراين بمحض مشاهده اين حالات فورأ به پزشك و يا مراكز درماني مراجعه نمايند وتا رسيدن به پزشك سعي درشستشوي معده با روش هاي معمول بشود و با خوراندن داروهاي مقئي مانند (اپيكا ) ـ محلول اتر ـ آمونياك ـ قهوة تند و گرم ـ انداختن ضماد خردل روي ساقهاي پا ـ پاشويه اقدام شود .

تكثير :
براي تكثير گل انگشتي Digitalis purpurea L به روش كاشتن بذر آن همانگونه كه در بالا اشاره شد اقدام ميگردد .

***

پرورش پيچ اناري

پرورش : پيچ اناری
نوشته : مهندس منوچهر کارگر



پيچ اناري
Bignonia capreolata
(Campsis )
پیچ اناری Campsis گونه ای از گیاهان خانواده شیپوریها یا بيگنو نياسه Bignoniaceae بوده برگهايش مركب و نامنظم و گلهائي به رنگ قرمز نارنجي دارد.
دو نوع از اين گياه رونده تا كنون شناخته شده است كه داراي شاخه هاي نيرومند بالارونده و برگهاي آويخته مي باشند .

1 ـ پیچ اناری( یاس ویرجینی )C. radicans :
ياس ويرجيني بوسيله ريشه هاي هوائي و ساقه هاي بلند خود به ديوار متصل مي شود . ريشه هاي هوائي مجهز به چنگكهائي براي اتصال به ديوار ، پايه يا داربست مي باشند . گلهاي لوله اي نارنجي و براق اين گياه در اوايل پائيز شكفته ميشوند و بشكل يك دسته گل در انتهاي ساقه ايكه در همان سال رشد كرده است ظاهر مي شود و يك رقم از اين دسته داراي گلهاي زرد رنگ هستند.
2ـ پیچ اناری چینی C. chinensis
يا پیچ اناری گل درشتC. grandiflora : شاخه ها و گلهاي درشت تري نسبت به ساير انواع خود دارد به دليل فقدان چنگكهاي ريشه اي از مقاومت كمتري برخوردار است و اصولا اين دسته داراي قدرت كمتري از دسته قبلي هستند و گلهاي دهان باز آن به رنگ قرمز يا نارنجي براق مي باشند .
نوع دورگِه C. tagliabuana : به نام مادام گالن Mme Galen داراي گلهاي قرمز است كه در تير و مرداد گل مي دهد و با ساير مشخصات آن مثل ارقام قبلي مي باشد . اصولا پیچ اناری Campsis گياهي كم توقع بوده احتياج چنداني به تغذيه كافي و در نتيجه كود ندارد .
هواي سرد چندان ناراحتي براي اين گياه توليد نمي كند .
خاكهاي آهكي ضرر زيادي براي اين گياه ندارند و اصولا با هر شرايطي خود را تطبيق ميدهد . در مكانهاي آفتابرو گلهايش زودتر ظاهر مي شود .
طرز تكثير :
پیچ اناری Campsis به سه طريق قلمه زدن ، جداكردن پاجوش و خواباندن شاخه تكثير ميشود .
***

پرورش انار زينتي

پرورش : انار زينتي
نوشته : مهندس منوچهر كارگر



انار زينتي
PUNICA
انار زينتي Punica granatum گونه از جنس انار معمولي يا پونيكاسه Punicaceae ميباشد ( لاروس كشاورزي اين درخت را از خانواده موردها Myrtaceae شناخته است ) .
درخت اناربصورت وحشي درجنگلهاي نقاط مختلف كشور وهم بصورت تربيت شده در نقاط مناسب وجود داشته و كشت ميشود .
اصل انار زينتي Punica granatum را از ايران ميدانند كه به نقاط ديگر انتقال يافته است .


اين خانواده شامل يك جنس پونيكا Punica است كه داراي دو گونه بشرح زير ميباشد .
الف ـ گونه پونيكا پروتوپونيكا Punica Protopunica :
كه اصل آن از جزيره سوكوترا Sokotra ( كشور اندونزي ) است .
ب ـ گونه پونيكا گراناتوم Punica granatum :
گونه انار معمولي ( وحشي و اهلي ) كه اصل آن از ايران است .
انار زينتي Punica granatum ، درختچه يا درخت كوچكي است كه داراي شاخه هاي بدون تيغ يا كمي تيغ دار هستند .
برگها آن ساده ، براق و بدون دندانه اند .
( برگهاي جوان و چند روزه آن حنايي رنگ و برگهاي كامل آن سبز خوشرنگ و آثاري از رنگ حنا در آنها جلب نظر ميكند )
گلها داراي كاسبرگهاي سفت پنج قسمتي است
(گلها آتشين رنگ هستند و طولاني بودن دوره گل و همچنين شكل و رنگ ميوه بر زيبائي اين درختچه مي افزايد ) و پنج گلبرگ قرمز تند و تعداد زيادي پرجم دارد .
تخمدان چسبيده و داراي چندين خانه است .
ميوه انار زينتي Punica granatum قسمت نسبتأ كروي را تشكيل ميدهد كه منتهي به قسمتها يا دندانه هاي كاسبرگ مي گردد كه از يك پوشش سفت قرمز رنگ پوشيده شده و داراي تعداد زيادي دانه سفت است كه قسمت روئي آنها قرمز رنگ ( به ندرت سفيد ) شفاف است كه شيرين و كمي ترش مزه بوده و قسمت خوراكي انار را تشكيل ميدهند .

گونه ها و جورها :انواع مختلف انار زينتي Punica granatum:
الف ـ انار وحشي P. granatum :
اين گونه در كليه سواحل درياي شمال كشور بر روي شنهاي ساحلي و حتي در جنگلهاي جلگه اي ديده ميشود و نيز در نقاط استپي معتدل مانند غرب در لرستان ، كردستان ، بختياري ، فارس ، بلوچستان و در دامنه هاي جنوب البرز ، در دره هاي مشرق و غرب منجيل و در دره لوشان مخلوط با ساير درختان نيم خشك ديده ميشود .
برگهاي انار وحشي نيزه اي كشيده و تخم مرغي شكل صاف و براق به ابعاد (6 ـ 3) × (3 - 1) سانتيمتر و داراي رگبرگ مياني سفيد و نمايان است.
گلهايش درشت بقطر سه سانتيمتر ، كاسه آن استخواني با كاسبرگهاي نيزه اي نوك تيز و پتالوئيد ( شبه گلبرگ ) دائمي است .
در گلهاي ماده تخمدان تحتاني است. رنگ قهوه اي مايل به سرخ است.
دانه هاي آن نيز به رنگهاي ارغواني ، زرد ، و سرخ كم رنگ و يا سفيد ديده مي شود و طعمي ترش دارد .
قد آن از انار معمولي كوتاه ترميباشد و از حدود يك تا يكو نيم متر تجاوز نمي كند .
در مناطق گرم در باغچه كاشته ميشود اما در نواحي سرد و معتدل در گلدان نگهداري ميشود .
بيشتر اوقات سال ميتوان آنرا در هواي آزاد و برابر آفتاب قرار داده گهگاه به آن كود داد .
زمستانها به محلي سرد ( 2 ـ 6 درجه سانتيگراد ) و نور كافي احتياج دارد .
نياز گياه به آب در حد متوسط است بنابراين توصيه ميشود آنرا در گلدان خيلي بزرگ قرار ندهند تا ريشه بتواند آب اطراف خود را بدون خطر پوسيدگي جذب نمايد .
خاك مناسب براي انار زينتي مخلوطي از خاك معمولي باغچه ، خاك برگ و كود حيواني پوسيده به نسبت هاي مساوي است .
ب ـ انار پا كوتاه P. g. var. nana gracilissima :
اين درختچه خيلي كوچك است و بلندي آن به نيم متر مي رسد و مدت طولاني بگل مي نشيند و از اين جهت بسيار جالب است .
پ ـ انار پُرپَر P.g.var. pleniflora :
انار پُرپَر بواسطه درشت بودن گلها بسيار زيبا است و براي تزئين باغها كاشته ميشود . نام فارسي آن انار پُرپَر يا گل انار مي باشد .
ت ـ انار اهلي P.g. vqr. sativa :
اين واريته ( جور ) شامل انارهاي كاشته شده و اهلي است كه معمولا بي خار ميباشد و بواسطه رنگ و بزرگي ميوه ، درشتي ، رنگ و مزه دانه داراي فرمهاي متعددي است و در نقاطي از كشور كه داراي زمستان نسبتأ معتدل است كشت ميشود .
ث ـ نژادهاي زياد كشت شده اي وجود دارند .
آب و هوا و خاك مناسب :
بطوريكه توضيح داده شد درخت انار وحشي در كليه جنگلهاي ايران اعم از جنوب ، شمال ، غرب و مركز يافت مي شود و از لحاظ آب و هوا ، درخت انار را ميتوان در اغلب نقاط ايران كشت نمود .
البته بطوريكه توضيح داده شد در نقاطي از كشور بايد به كشت آن مبادرت شود كه داراي زمستان نسبتأ معتدل باشد .

موارد استفاده :
بطور كلي از انار اغلب بعنوان گياه طبي يا ميوه و گل يا درخت زينتي استفاده ميشود .
الف ـ در شمال ايران از دانه انار بنام ناردانه استفاده غذايي ميشود و ميوه انار اهلي مورد پسند اغلب ساكنين كشور ميباشد و آب انار مصرف زيادي دارد.
ب ـ از پوست انار در دباغي استفاده مي شود و در شمال كشور نيز اين پوست در دباغي مصرف دارد .
پ ـ از پوست تازه ريشه درخت انار ماده مخدر سمي نسبتأ شديدي بنام پلتيرينPelletierine بدست ميآيد كه در طب براي مبارزه با كرم تنيا Tenia تجويز مي شود .
ت ـ از ميوه انار مشروب غير الكلي تونيك بنام گرونادين Grenadine تهيه ميكنند .
ث ـ از پوست درخت انار براي تهيه كردن ماده اي بمنظور قرقره كردن دهان و گلو Gargarisme استفاده مي شود .
ج ـ نظربه اينكه اين ميوه تحمل حمل و نقل طولاني را دارد لذا تجارت بزرگي را تشكيل ميدهد.
چ ـ درختچه هاي انار براي حصار باغها بعنوان چپر و پرچين مورد استفاده ميباشند .
ح ـ مي گويند مرض وارداتي نيوكاسل مرغان در ايران بعلت خوردن دانه انار از بين رفته است .

تكثير:
زياد كردن انار زينتي Punica granatum به دو روش كاشتن دانه و يا قلمه زدن ساقه بدون برگ در بهار امكان پذير است .

***

پرورش گل ياس امين الدوله

پرورش :یاس امين الدوله
نوشته : مهندس منوچهر كارگر
یاس امين الدوله
Lonicera
پيچ( یاس ) امين الدوله Lonicera گونه ای از گیاهان خانواده پیچک های بالا رونده یا کاپریفولیاسه Caprifoliaces و در بيشتر منازل قديمي براي پوشش آلاچيق ، چَپَر ، داربست هاي چوبي از آن استفاده مي كردند .
این گیاه به نام امين الدوله صدر اعظم ايران در دوران سلطنت قاجار از اين جهت نامگذاري شده كه گويا اولين بار توسط امين الدوله به ايران آورده شده است .



یکی از انواع مشهور آن L . periclymenium : است كه عطري بسيار دلپذير دارد . گلهاي لوله اي شكل گلدسته اي به رنگهاي سفيد ، كرم و ارغواني ملايم تمام گياه را مي پوشاند . شكفتگي گلهايش از اواسط خرداد تا شهريور ماه است.
از انواع مختلف پيچ( یاس ) امين الدوله Lonicera به كشت دو نوع آن توجه بيشتري شده و بسيار متداول مي باشند .
1 ـ پيچ ( یاس )امين الدوله بلژيكا L. belgica :
كه شكفتگي گلهايش زودرس مي باشد .گلبرگها به رنگهاي گوناگون مشاهده ميشوند و بخصوص قسمت خارجي گلبرگها تيره تر است .
2 ـ پيچ ( یاس )امين الدوله سرو تينا L. serotina :
كه شكفتگي گلهايش به كندي وآرام صورت مي گيرد . از گونه هاي ديگر اين گياه نوعي دورَگِه وجود دارد كه گلهاي زرد پرتقالي و برگهاي دائمي دارد .
گلهاي اين نوع بخصوص بدون عطر و داراي دوام طولاني است و از تيرماه تا آذرماه ادامه دارد . دو رَگِه ديگري از اين درختچه وجود دارد كه داراي گلهاي زرد ارغواني بوده و فقط در تابستان گل ميدهد .
3 – پیچ( یاس ) امین الدوله ژاپونی L. japonica : از انواع مقاوم و نيرومند است . از ارديبهشت ماه تا هنگام يخبندان غرق درگلهاي سفيد ميباشد .
در اواخر دوران گلدهي گلبرگهايش به رنگ زرد و يا كرم در ميآيند و تا كنون دو گونه ژاپني آن مشاهده شده است .
4 – پیچ ( یاس ) امین الدوله چینی L. chinensis : داراي گلهاي صورتي و برگهاي ارغواني است و تضاد بين اين دو رنگ حالت عجيبي بوجود مي آورند .
گونه پیچ ( یاس ) امین الدوله L. reticulata : از انواع پاكوتاه بوده در سينه مال و خاكهاي شيب دار براي جلوگيري از ريزش خاك و سبز كردن خاك مورد استفاده قرار ميگيرد . تمام انواع اين درختچه پيچنده هستند و شاخه ها بدور پايه انتخاب شده مي پيچند . پايه ها اگر به شكل طاق كوچك يا داربست هاي چوبي كوتاه و بلند انتخاب شوند به تزئين باغچه كمك مي كنند .اين درختچه نياز مبرم به آفتاب و محلهاي آفتابرو دارد . خاك غني و آب فراوان ازاحتياجات اوليه رويش اين گياه ميباشد. احتياج به هرس مفصل ندارد ولي بايد هر چند وقت يكبار هرس كوچكي روي شاخه هاي آن انجام پذيرد تا زماني كه محل خود را پوشيده و سر سبز نگاه دارد .

تکثیر :
بهترین روش برای زیاد کردن پيچ امين الدوله Lonicera خواباندن ساقه ها میباشد . و با اینترتیب که ساقه های گیاه را در کنار آن در خاک باغچه یا در گلدان زیر خاک میکنیم و در سال بعد به تعداد کافی گیاه جدید خواهیم داشت .روش دیگر ایجاد قلمه از ساقه های خشبی و چند ساله میباشد .
***

پرورش گل اکساکوم

پرورش : اكساكوم
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

اكساكوم
EXACUM

اكساكوم Exacum گونه ای ازگیاهان خانواده ژنتیاناسه Gentianacees گياهي است با گلهاي كوچك بنفش رنگ كه معمولا تابستانها در معرض فروش گذاشته ميشود .
نام علمي آن اكساكوم آفن Exacum. affine است .
اكساكوم Exacum از جمله گياهان يكساله ميباشد بنابراين نگهداري آن پس از آذر ماه بيفايده يا در حقيقت غير ممكن خواهد بود .
تکثیر:
برای زیاد کردن اكساكوم Exacum می توان با کاشتن بذر اقدام کرد .
بذرپاشي را ميتوان از نيمه اسفند يا اول فروردين در مخلوطي از ماسه، پيت و خاك باغچه تحت گرماي 20 تا 24 درجه سانتيگراد شروع نمود .
پس از سبز شدن و رشد كافي ، گياها ن كوچك را به گلدانهاي جداگانه منتقل نموده در مكانيكه زياد گرم نباشد قرار ميدهند .
درجه حرارت 18 تا 20 درجه براي اين گياه بسيار مناسب است .
گلها در تابستان نمايان ميشوند .
گلدان را بايد در معرض نور كافي اما بدور از تابش آفتاب قرار داد .

***

پرورش گل آکرکره صورتي

پرورش : آكركره صورتي
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

آكركره صورتي
(مخلصه)
Pyrethrum roseum

گياه آكركره صورتي ( مخلصه) Pyrethrum roseumكه بعضي باغبانان آنرا داودي صورتي مينامند گونه ای از گیاهان خانواده مرکبه یا کمپوزه Composees گياهي است با برگهاي بريده بريده سرخس مانند به بلندي 60 تا 90 سانتيمتر كه از آن ساقه هاي گلدار بيرون ميآيد و روي هر ساقه يك كلاپرك مركب از يك دايره زرد كه سيخكهاي صورتي آنرا احاطه كرده باز ميشود .
از اين گونه جورهائي با كلاپرك پُرپَر ، سفيد ، صورتي و ارغواني كه براي كاشتن روي حاشيه بسيار مناسب است بدست آمده .
آكركره صورتي ( مخلصه) كه سالي دو مرتبه يكي ارديبهشت و خردادماه و يكي مهرماه گل ميكند .
گل آكركره صورتي (مخلصه) از نظر دوام براي تهيه دستة گل خيلي مناسب است .
محیط مناسب برای آكركره صورتي آفتابی یا کمی سایه و خاک غنی و زهکشی شده میباشد .
تكثير :
زياد كردن اين گياه به 3 طريق كاشتن بذر و تقسيم پاجوش , قلمه سبز انجام ميگيرد .
الف ـ كاشتن بذر : بذر آنرا مانند همه گياهان دوساله ميكارند ، در اين صورت كلاپرك بيشتر بوته هايش ساده خواهد بود .
ب ـ كاشتن پاجوش : ماه آبان و آذر پاجوشهاي ريشه آنرا تقسيم ميكنند

پ – قلمه : از ساقه های سبز و نرم گیاه در اوایل تابستان میتوان قلمه زد

پرورش گل اطلسي

پرورش : گل اطلسي
نوشته : مهندس منوچهر كارگر

گل اطلسي

Petunia

اطلسي Petunia ، گياهي يكساله از خانواده سيب زميني ها یا سولاناسه Solanacees ميباشد .
اين گياه به سرما حساس بوده و گونه اصلي آن بومي آرژانتين است .
گل اطلسي Petunia به رنگهاي سفيد ، قرمز ، بنفش ، صورتي ، زرد ، آبي و ابلق ديده مي شود .
بطور كلي اطلسي Petunia بارتفاع 10 تا 60 سانتي متر بوده و موقع گل كردن آن در هواي آزاد و معتدل و تا حدي خشك از خرداد الي آبان ماه مي باشد .
اطلسي Petunia از لحاظ نوع گل به سه نوع كم پَر و پُرپَر و موج دار و از لحاظ ارتفاع بدو نوع تقسيم ميشود :

1 ـ اطلسي هاي پاكوتاه ژاپني :
به ارتفاع 10 تا 15 سانتيمتر پُرگل و پُر شاخ و برگ مي باشند .
2 ـ اطلسي هاي پابلند :
كه به ارتفاع 60 سانتي متر ميرسند .
اطلسي هاي باكوتاه گلدرشت و پُرپَر براي حاشيه ها متناسب تر هستند، زيرا اطلسي هاي پُرپَر كه در اين گروه قرار دارند در آخر تابستان شاخه هايش بلند شده و وسط بوته هايش خالي ميشود و بدين ترتيب زيبائي اوليه خود را از دست ميدهد .
اين اطلسي Petunia ها اگر رونده باشند چه كم پَر و چه پُرپَر براي جعبه ها و گلدانها و گذاشتن در بالكن ها و ايوانها مناسب هستند .
بطور كلي گل اطلسي Petunia موقعيت آفتابي ، خاك نسبتأ سنگين را ميپسندد .
خاك بايد حتمأ تهويه و زهكش داشته باشد و لجني نشود .
خاك حاشيه اي كه در آن اطلسي Petunia مي كارند بايد همه ساله تعويض شود .
كود پوسيده بايد سه ماه قبل از كاشت با خاك مخلوط شود .
در مواقع گرم به اطلسي Petunia نبايد آب داده شود بلكه صبح زود يا غروب به آن آب بايد داد .
معمولا اطلسي Petunia در نقاطي كه تابستانش سرد و مرطوب باشد عمل نميآيد كه در اين شرايط بوته قوي ميشود و شاخه هاي بلندي ايجاد ميكند ولي خيلي كم گل ميشود .

بطور خلاصه محل گرم و آفتابي مختصري مرطوب و خاك حاصلخيز براي اطلسي Petunia مناسب است .
اطلسي گل درشت در تحت شرايط بد حساستر از اطلسي Petunia معمولي است .

بنابراين اگر بخواهيم اطلسي گل درشت را در نقاط آفتابي بكاريم بايد به آن سايه بدهيم .

تکثیر :
اطلسي Petunia را به دو طريق زياد مي كنند .
يكي از طريق بذر و ديگري از راه قلمه .
بذور اطلسي Petunia پاكوتاه و معمولي را در اواخر بهمن تا اوائل اسفند در كلخانه گرم يا در شاسي ميكارند و يا ممكن است كمي ديرتر بذور را در شاسي سرد بكارند .
وقتي نشاء چهار برگه شد آنرا به گلدان استكاني منتقل مي كنند و بعد از رفع سرماي بهاره بوته را با خاك از گلدان بيرون آورده و در باغچه ميكارند . ( در حاشيه بفواصل 25 سانتيمتر ) قلمه اطلسي پُرپَر را در تابستان از پايه مادرجدا كرده ودرخاك مناسب ميكارند ودراواخر زمستان گل آن ظاهر ميشود .

***